Mamba is 'n verhaal met talle elemente waarmee elke hedendaagse leser kan identifiseer; 'n boek wat jy nie sal kan neersit voor die ontsluiting aan die einde nie. Henning het uitstekende navorsing gedoen vir die boek, en sy keurige beskrywing van die omgewing en karakters laat die verhaal soos 'n fliek in jou gedagtes afspeel. Jy weet presies waar in Vaalwater se wêreld Arrie ry, jy ruik die binnekant van die Rankinspas-polisiestasie, jy hoor die Bosveld se sonbesies en sien presies waar die slang tussen die rotse in verdwyn. Jy proe die oggendkoffie in die skadu van die Waterberg en voel die gloed van die veldbrand, en selfs van die romantiese spanning wat mens enduit op die rand van jou stoel hou. Mamba is 'n uitstaande eietydse roman ek sien uit na die opvolgboek.

Volgens my het Pieter Henning 'n indrukwekkende stuk werk geproduseer – Mamba lees vlot, die intrige is verwikkeld en weens die verskuiwende fokalisering slaag hy daarin om die leser enduit betrokke te hou. Nog indrukwekkende aspekte van die teks is die skrywer se vermoë ten opsigte van inkleding; vir die leser is dit maklik om hom/haar midde-in die verbeelde ruimte te plaas.